ÖZLEM

Bu nasıl bir duygudurki bir türlü geçmek bilmiyor aylar geçti oğlum 13 aylık oldu ve ben hala çalıştığım için oğluma duyduğum suçluluk duygusundan bir türlü kurtulamıyorum.Annelik dedikleri bu ols agerek.İçimde bir duygu yoğunluğu var ne yapsam kurtulamadığım.İşyerimde saatler bile geçmek bilmiyor.pazar gününün biran önce gelmesi için sürekli dua ediyorum.Hayat yine bana oyun oynuyor ve ben oğlumu çok ama çok özlüyorum.
Acaba çalışan annelerin duyduğu bu suçluluk duygusu herkezde aynımı??? Bazen dayanılmaz acılar içinde insanı kıvrandırıyor.Sabahları paçama yapışıp anni anni diye bağıran sesi duymak ve gözlerden akan yaşları silmeye bile vakit bulamadan yanağına küçücük bir öpücük kondurup kaçarcasına uzaklaşmak...işte en kötüsü bu!!!
Hani gelecek diyorlar ya,hani iyi bir hayat yaşaması lazım diyorlar ya,hani çocuğum en iyi yerlerde okusun hayatın zorluklarını görmesin diyorlar ya... işte bazen bu zorunluluklar bile gözümde yokoluveriyor.Kendimle başbaşa kaldığım zamanlarda (ki genelde hep öyleyim) kendimi sorguluyorum acaba iştenmi çıksam diye.Peki ama o zaman İYİ YAŞAM STANDARDI dediğimiz ve bizi mahveden o noktayı oğluma nasıl yaşatabilirim ki....???
Daha yazacak çookkk şeyim var ama şu anda bunu yapacak hiiiçç gücüm yok.Yazarken bile gözümde durmayan yaşlar yüzünden görmekte zorluk çekiyorum.
Bu duygularla yaşamak ne kadar zor olsada umarım başedebilirim....herkeze bebeğiyle mtlu huzurlu bir hayat diliyorum sevgiyle kalın...

OFF OF

SAATTE GELDİ YOLCULAR UÇMAYA HAZIR AMA BENİM HELİKOPTERİN BENZİNİ BİTMİŞ YAF....BAKSANIZA İÇİ BOŞŞŞ.BENDE BURDA VECİHİYE BENZEMİŞİM
YİĞİT 8 AYLIK

OYUN PARKI,YEMEK PARKI...

Yiğit için en büyük mutluluk gezip tozmak yeni yerler keşfetmek.Helede pazar günü hava güzelse anne babayla gezintiye çıkılmışsa yiğit için tadına doyulmaz bir gün anlamına geliyor bu.

Bu sefer hatici teyzemizde bu geziye bizimle eşlik ettik.Babamızsa bugün biraz çalışmak zorunda zorunda olduğu için işyerine gitti.Önce hep beraber mağazaları gezdik Yiğit nereye bakıcağını şaşırmış gibiydi.O kadar mutluyduki sürekli gülümsüyordu tontiş oğlum.

oyun parkına geldiğimizde ise sağ solderken kendini bir ağaç kovuğundas sonrada atın üzerinde buldu yiğit.Aslında ata biniyordu ama neye bindiğinin farkında bile değildi etrafındaki rengarenk filler kediler köpekler salıncaklar onun ilgisini çekmeye yetmişti.

Bir süre sonra hepimizin karnının acıktığını farketti.sağolsun fast food satan bir yerden sıcak su temin edip yiğit'in mamasını hazırladım.ama o da ne .Etrafta çeşit çeşit yiyecek varken bizim canavar hiç mamaya bakarmı.

Önce patates kızartması arkasından kumpirimizi afiyetle yedik.ama yemeseydik alışveriş merkezinde çığlıklar duymak kaçınılmazdı.Yiğit'i durdurabilene aşkolsun.....

OFF YA BU BÜYÜKLER İNSANIU MAHVEDİYORLAR ÇİN İŞKENCESİ BU BİZ ÇOCUKLARA ARTIK KENDİM YİYEBİLİRİM NEDEN İZİN VERMEZLERKİ HİÇ ANLAMAM,BIRAKINDA AĞIZ TADIYLA YİYEYİM ....diyor yiğit paşa 04/03/2010

ENES ABİM

Bu benim ENES abim onunla oynamaya bayılıyorum beni çok güldürüyor.Enes abimin birde kızkardeşi oldu.Adı elif.Ben onunlada oynamak istiyoırum ama o hiçbirşeyden anlamıyorkiiiii.kalk diyorum kalkmıyor saçını çekmek istiyorum ama saçları yookk elinden tutup dolaştırmak istiyorum ama o hep uyuyor hep uyuyor.Olmazki canım bu bana yapılmazki.Neyseki enes abim var.

5/3/2010