KÜÇÜK BİR KAÇAMAK

Öğleden sonra sıcağı bastırmış evin içini.Bir tarafta güneşli havadan kaynaklanan organik sıcak diğer tarafta ütünün yarattığı inorganik sıcak.Bense yağmurlu havada şemsiyesiz romantizm takılmış şıpır şıpır dökülen ter damlacıklarını silemeye uğraşan kül kedisi konumunda...
Hahhh işte tam bu konumda koordinatlarımı belirlemişken....
Bisikletiyle koridorun karşı ucundan yanıma kadar gelen küçük adamın söyledikleri koordinatlarımdan sapmak zorunda kaldım.
-Heyyy güzel kadın nasıl gidiyorrrr.
Cevap bile veremedim gözlerimdeki akan seli durdurmakla meşguldüm.Nerden bulur nerden duyar bu kelimleri henüz kestiremedim ama hala araştırmakla meşgulüm.Bulursam kendimede böyle fosforlu kelimelerden oluşan cümleler kurucam.
Şimdi çaktırmadan bunu yayınlayıp uzaklaşmak zorundayım.Evde internet ve laptop olmayınca böyle misafir olarak geldiğin evde gizlice el altından yazmak zorunda kalıyorsun.
Herkese iyi bayramlar.

 Küçükbey,40 aylık

BEN GİDERKEN

Evdeki laptobun bücürük tarafından saldırıya uğrayıp bozulması ve iştende ayrılmam sebebiyle uzun süre geçici ve isteksiz olatak servis dışıyım.
En kısa zamanda buluşmayı diliyorum.Hepinizi çok özlüycem.
Gidişim üzgün ama dönüşüm muhteşem olucak.

                                                              Görüşmek dileğiyle

ŞAKAMI BUNLAR?

Güldüm hemde çok güldüm.Hafta sonu garip ama komik olaylarla doluydu.Biran için acaba bir dizinin setine geldikte bizmi farketmedik dedim.
Havalar ısınmaya başladıkça kanımdaki adrenalin yükselmeye başladı.Deniz kum güneş sevdama bir kavuşabilsem, sezonu bir açabilsem derken bu hafta sonuda piknikle yola devam etmek zorunda kaldık.Kaldık kalmasınada biraz karın ağrısı çektik doğrusu.Yok yoookk hastalıktan yada üzüntüden değil gülmekten.
Yine birsohbet ortamı ve yine yan tarafımızda oynayan çocuklarımız.Bu aradada dikkatimizi çeken iki sevgili.
Olayın ne olduğunu çözmeye çalışan arkadaşım neden benim oğluma bakıyor bunlar diye merakla oğlunun yanına koştu.Koştu koşmasınada iş işten geçmişti  zaten.Ben kendimi tutamayıp tepinmeye başlamıştım bile.Uyumayı reddedip oyun oynamayı tercih eden kayra'cık çamurla oynarken uyumuş kalmış,yan taraftan geçen sevgililerde birşeymi oldu diye bakmaya gelmişti.Bücürüğün halini görünce zaten hepimiz ağzımıza yay konmuşta kapanmayacak şekle girmiş gibi gülüyor bir taraftanda hoplayıp zıplıyorduk.Çok şükür ki çeşme yakındıda kayra bir güzel duşunu aldı.

O duşunu aldı sorun çözümlendide diğer sorun bu sefer kendini koyverdi.İsmi lazım değil çok değerli bir arkadaşım tam masadan kalkacakken küçük bir cırt sesiyle irkildik.Artık bu sefer dayanacak gücüm yoktu,Saldım kendimi koyverdim.Konuşacak gücüm bile kalmamıştı.İsmi lazım olmayan arkadaşsa bir taraftan of yaaa en güzel donumdu deyip bir taraftanda kenara takılıp yırtılan parçayı kapatmak için elindeki  diğer kıyafetiyle değişik hareketler yapıyordu.
Bunlar olurken gülmekten benmi yemek yedim yemekmi beni yedi anlayamadım gitti.
Bu görüntüyü fotoğraflamayı çok istedim ama pantolonun sahibinden izin çıkmadı bir türlü.
Bunlara çözüm bulduk derken benim bücürükteydi sıra.Biraz kum,biraz çamurla  yüzümüzün yeni şekli belli olmuştu bile.

Küçükbey,38 aylık

EYVAHHH GİTTİ

Bir bardak suyun kime ne zararı olur dimi ama?
Yemek yapmakla meşgul olan ben eşimin oğluma verdiği bir bardak dolusu suyu görmediğim için acaba kendimimi suçlamalıyım yoksa o dolu bardağı veren eşimimi?
Aradan geçen 10 dakikadan sonra bardak boş olarak yemek masasına geldi,geldide,bücürüğün suyun hepsini içmesinin mümkün olmadığını düşünen ben kafamda oluşan soru işaretini silmek için
-Oğlum bardaktaki su nerde ?
Diye sorma gafletinde bulundum.
Mahçup ama korkak bir tavırla
-Döktüm
Dediğini duyar gibi olsamda duymamaya gayret ettim.Ama nafileeee.
Koşar adımlarla uçarak gittim içeriye.
Manzara şaheserdi.Koltuğun yan tarafına saklanmış bir grup ıslak mendil ve sanırsam kurulama işinde kullanılan bir bez gözüme çarptı.En kötüsüyse artık ne bir leptop,ne laptop nede lüptopumuzun olmayışıydı.Küçükbey bilgisayarı kurcalarken bardağı tutamayıp olduğu gibi klavyeye boşaltmış sonrada görmememiz için bir güzel kurulamıştı.Laptopu ters çevirdiğim zaman gökyüzünden yağan yağmur gibi damlalar kendini bırakıyordu.Laptop bile kendi haline acımış ağlamaklıydı.
O anda içeriye bir dinazorus girdi.Ağzından ateş püskürtmekle meşgulken bir tarftanda deli danalar gibi ortalıkta bez arıyordu.
Sonuçmu?
Dedim ya artık bir laptopumuz yok onun yerine evde bir dinazorla yaşıyoruz.Ogün bugündür babamızın püskürtme kaslarında hala bir düzelme yok.Aklına geldikçe ateşini püskürtüyor.
Ortam düzelene kadar evden kaçıp tatil yapmayı planlıyorum ama babayla oğuluda aynı evde bırakmayı göze alamıyorum.
:)))
Laptop hediye eden bir çekiliş varsa katılmayı düşünüyorum.Yoksa ev ateş parçaları sayesinde tümden kül olacak.
Siz siz olun küçükbeylerinizin,küçük hanımlarınızın ellerine bir bardak dolusu su tutuşturmayın.

Küçükbey,38 aylık